Edebiyat ve Kültür Platformu
Ay Kızla Çobanın Hikayesi
Çok uzak diyarlarda bir pınar akar derler
Tutuşan gönüllere suyu "aşk" der düşermiş
Sevda olup çağlarmış suyun geçtiği yerler
Yüreklerde ısınıp aşk odunda pişermiş.
Dediler ki bir dilber yüzün yıkarmış onda
Saçlarını tararmış çeşme başında, yanda.
Nice sevda ateşi kaynar imiş o kanda
Varmak için pınara nice dağlar aşarmış.
Didarın şavkı düşer dertli pınar başına
Bir güzellik sinince o hilalim kaşına
Henüz yeni ulaşmış gelin olma yaşına
Gören delikanlının birden aklı şaşarmış.
Nice nice beyzade, kalplerinde bir umut
Haber verirmiş ondan hayal yüklü bir bulut
"Kalbinden çıkar onu hemencecik de unut
O sadece, sadece bir gönülde yaşarmış."
Ordan geçen bir çoban görmüş onu uzaktan
Mekânı zaten meçhul gelirmiş çok ıraktan
Gözü birden görünce vurulmuş ta yürekten
Gönlünde sevda gülü birdenbire yeşermiş.
Demiş ona mah yüzlü "Neredesin ey canan
Ben idim aşkın ile kavrulup, pişip yanan
Başkasın gözüm görmez gelse de bütün cihan"
Aşk denilen o ateş benden sana taşarmış.
Şimdi derler o pınar kuruyalı çok olmuş
Nice sevdalı aşık gelip geçmiş, yok olmuş
O pınarda yıkanıp gönülleri pak olmuş
Bülbül gelip konunca onun için çoşarmış.
Nuri Baş
Ay Kızla Çobanın Hikayesi başlıklı yazı Nuri Baş tarafından
24.05.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 22
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.