
Bir kıvılcım düştü
yüreğe,
Büyük bir yangına dönüştü
vesveseyle,
Kardeşten kardeşe,
Kabil’in göğsünde
yandı ateş,
Kıskançlık cehennem
gibi, içten içe.
Yaratanın kabulüydü
fitili ateşleyen,
Habil’in sunusunda
saklıydı rahmet,
Kabil’in gözleri
karardı,
Gönlü çöle döndü,
Fitne yılanı yüreğini
öldürdü,
Merhameti katletti
fesatlık
Ve kıskançlıkla
beslenen o zehirli niyet.
Toprağa kardeş kanı
aktı,
Bir damla
düşmanlıkla,
Fesatlık boy verdi
yürekte,
Kardeşin kardeşe
ettiği haksızlıkla,
Kana bulandı yarınlar.
Kabil'in laneti,
sürgünlüğü başladı,
Toprak bile reddetti
onu,
Başı eğik, gözleri
yaşlı,
Bir damla gözyaşında
kayboldu sonu.
Ey insan, kıskançlıkla
besleme ruhunu,
Fesatlıktan arın,
Sevgiyle dolsun
yüreğin,
Kurtulsun ruhun ve
geleceğin,
Habil’in sadakatiyle,
Yaratanın huzurunda olsun
senin de yerin.
Başkalarının ışığında
kararma,
Kendi içindeki güneşi
bul,
Kıskançlık ve
fesatlık karanlık bir yoldur,
Sevgi ve merhamet
ise, ruhuna huzur olur.
Birlikte açar en
güzel çiçekler,
Sevgiyle sulanan
bahçede,
Kıskançlık ve
fesatlık,
Solup gider erdemle ve
sevgiyle.