İlk Paylaşımım

BARIŞ AĞACI

Bir ulu insan gelip geçti, bu topraklardan,
Gölgelensin ulusum, ağaçtaki yapraklardan,
Yıllar önce düşünüp, yüce ağacı dikerek,
Dedi ki; "Yurtta barış, dünyada barış" gerek.

Herkes kendi kendine, çeki düzen vermeli,
Gerçek güler yüz iyi niyet kulaç germeli,
Dünyada entrikalar-tuzaklar yok olmalı,
Ne yapmalı, ne etmeli, herkes emin olmalı.

Düşkünü ezmemeli, kimse peşinde gezmemeli,
Fitne fesat görünce, çökertmeli bezmemeli,
Varsıl isek azmamalı, suçsuza kuyu kazmamalı,
Bir kalemimiz olmalı, yalan-dolan çizmemeli.

Barış yolunda parola; "hiç geri, hep ileri"
Silahımız kalemdir, çoktur neferi,
Merttir yarenler, hepsi sözün eri,
Çukurlar değil, ilim-irfandır siperleri.

Veysel böyle düşünüyor, paralıyor özünü,
Savaşıyor barış için, tutamıyor sözünü.
Şiirde ses, türküde nefes, bağlamanın teliyim,
Yüreklere barışın, coşkun akan seliyim.

Veysel KARA