Beni Duy Gece

Gece boyun eğmiş ayın gelişine

Bir sessiz sitemle döker içini şimdilerde

Kucaklamak ister gibi bu torakları 

Çıkarmak istemez içinden yarını

Ve alır aydan bütün varını

Soğuk hanelerde gizli gözyaşları

Duymasın diye düşman ağladıklarını

Sildiler gözyaşlarını

Kaybettikleriyle konuştular her seherde

Bir çocuk soruyor geceye

Ey gece benden aldıkların nerde? 

Neden viran evim barkım

Neden ıztırap içinde halkım

Anlatacakları var bugün bu çocuğun geceye

-Gece benden evimi aldılar, oyuncaklarımı kızıl saçlı bebeğimi aldılar. Ama biliyormusun hiçbiri yakmadı canımı, annemin yokluğu kadar. 

Gece bugün sana anlatacaklarım var, çünkü senden başka duymuyor beni insanlar. 

Şu küçücük bedenim hangi devin ayağına değdi

Söylesene gece bu beden o devleri nasıl yendi. 

Ağlıyorum gözyaşlarım bitti

Annem ,kardeşim, hepsi birer birer gitti

İnsanlığın gücü ancak buna yetti

Gözlerinde nefreti gördüm o askerlerin

Oysa biz ne yaptıkki onlara

Nedir sebebi bu nefretin

Ülkem burası benim

Toprağım, evim

Ben ülkesiz nereye gideyim 

Hangi toprakta mülteci elemim ile 

yolculuk edeyim

Gece 

Belki sen duyarsın feryadımı

Belki sen hatırlarsın elime yazdığım adımı

Evet doğru duydun

Burada çocuklar bedenleri tanınsın diye ellerine yazıyor adlarını

Beni tanıyacak kimsem kalmadı gece

Bari sen tanı

Unutma bu filistinli çocuğun adını....