Biz Dört Kişiydik

“Al Fadime’m bal Fadime'm 

Yanakları gül Fadime’m

Uyan uyan sabah oldu

Namazını kıl Fadime'm..”

(alıntı)

BİZ DÖRT KİŞİYDİK

Biz dört kişiydik

Meskeni tuttuğumuz yol paralel

İçimizde incinmiş çocukluğumuz 

Savaşı kaybettik teker teker..

Önce suyu çekildi indiğimiz kuyuların

Bir baş bir gövde ellerin yabancısıydık

Hangi gün yağmur geldiyse şehre

İşte o gün biz uyuyakaldık

"Nasip be Memet abi" diyordu sesler

Kaderi kangren olmuş yüzler

Biz dört kişiydik..

Ortancaydım ben

Deha bir abim, agresif ablam ve temennisi bitmeyen kardeşim

Temaya uygundu matematiğim

Hiç cin çıkmadı karşımıza

İstediğimizi yerine getiren..

İnsan diyorum Memet abi insan

Külfeti doğurgandır kapasitesi kadar

Dağlar gözyaşı döktü ardımızdan

Doktorsuz ilaçsız kaldık

Müstesna kafalarımızla egzotik bir enfeksiyon kaptık

Biz dört kişiydik..

Tatmin ile oluyordu istikrar yolu

Bir kefe ki milyonlarca yük dolu

Ne hörgücümüze bakan oldu ne ekmekten soran

Yazık ki soğuduk erdemi duygulardan

Anlayacağın Memet abi

Sayende oldu olan…

Canan SERGÜL 🐛

( 5 Ağustos 1989 anneciğimin anısına.. Rahmetle)

(Şiir İnsansız Dünya Gezegeni kitabından alıntıdır.)