Küskün Gönlüm

KÜSKÜN GÖNLÜM

Yalnızlığın dergâhındayım

Şaşırmışım neden buradayım

Derdim çok büyük bundayım

Küskün gönlümü açmaya geldim

***

Bir dolunay parladı dergâhım üstüne

Hayata küsmüş şu köhne miskine

Bir şeyler anlatıyor şu fani küsküne

Küskün gönlümü açmaya doğmuş

***

İnsanlara merhem olamadı

Yüce yürekler derman bulamadı

Hayat kaynağından içip kanamadı

Küskün gönlüm içip kanmak ister

***

Nefis rüzgarına yelken açanlar,

Şımarmışlar şan-şöhret saçanlar

Zoru gördüğünde, dönüp kaçanlar

Küskün gönlüm kalmak ister

***

İyiliği tutup sarılanlar

 Görüp iyiliği darılanlar

Kahrından düşüp bayılanlar

Küskün gönlüm sarılmak ister

***

Ahlakın içi-dışı boşaldı

Adalet diyenler hep taşlandı

Kötülüğü sırtlayanlar taçlandı

Küskün gönlüm taşlanmak ister

***

Ahlaksızlar başa seçildi

Haktan-adaletten vazgeçildi

Yaldızlı hayatlar etrafa saçıldı

Küskün gönlüm umuda sarıldı

***

Hayat karanlık dehlize benzer

Kötülük arsızca aramızda gezer

İyilikler kervanı kötülüğü sezer

Küskün gönlüm kervanı bekler

***

İnsanların ahvalini yazmayacağım

Defter dar gelir, mürekkep yetersiz

Hokkam kırılıyor, hepten isyankâr

Küskün gönlüm, ay yüzüne yazmak ister

***

 Aklımı nasıllarla niçinlerle yoruyorum

Yorgunluğumu alın terimle yoğuruyorum

Küskün gönlüm barışa düş kuruyor

Küskün gönlüm yorulmak ister