Hayatın Eli

Karanlığın içinden uzattı elini,

Tombul parmaklarla sardı bedenimi,

O çektikçe karanlığa her daim beni,

Tuttum umutsuzca hayatın elini.

Dolmuştur zamanımın her demi.

Kabul etmez ki verdiğim sözleri.

Duyulmaz yakarışlarımın sesi,

Ne kalır arkada benden geri.

Söndü gözlerimin feri.

Örttüler üstüme beyaz kefeni.

Toprak ayırt etmez ki geleni.

Sarar sıkıca tüm bedeni.