Evde Ölü Bulunmaktan Korkarım

EVDE ÖLÜ BULUNMAKTAN KORKARIM

Dünüm sisli, yarınlarım karanlık;

Heves geniş icraatlarım yarım.

Motor arızalı ölüm bir anlık;

Hava soluduğum sürece varım,

Evde ölü bulunmaktan korkarım!

Yaşlanmakta var ki zamanın payı,

Her nefes azalır ömürde sayı…

Dizler artık çıkamıyor rampayı,

Tükenen bedene hep isyankârım,

Evde ölü bulunmaktan korkarım!

Hasret kaldıklarım dinmeyen sızım,

Sönük gezer gökyüzünde yıldızım.

Kalabalık içinde de yalnızım!

Mevsimi şaşırmış beyaz bir karım,

Evde ölü bulunmaktan korkarım!

Ayna beyaz gösterdikçe saçımı,

Yalnızlık ürpertir durur içimi.

Ömür iki nefes, bir su içimi;

Oysa eşim dostum var ise varım

Evde ölü bulunmaktan korkarım!

Yalnızlık, kalburla suyu taşımak;

Zor bir şey bu yaşta yalnız yaşamak.

Coşari tüm işin yara kaşımak…

Yaşamayı bilmeyen bir sakarım,

Evde ölü bulunmaktan korkarım!

30.08.2024/Samsun

İbrahim COŞAR