Hazan Mevsimi Ve Nilüfer Çiçeği

her eylül akşamında 

kah hüzün kah keder olurum

savrulan yapraklara adını yazarken

izbe sokaklarda çalan

meyhane şarkılarını sen bilmezsin

kah aklıma düşersin güz yağmurları gibi

eylül’e tutunan yüreğim bir başkadır

sen bilmezsin

sorma seni sana anlatamam

dinleme bir iki cümle kuramam

sorma anlatamam 

sessizliğimdeki hüznün buğusunu

sen duymazsın görmezsin 

selvi ağacından 

düşen yaprakların solgun yeşilini

ıssızlığın mateminde seninleyim hatırlarada

kalbime sızı vurur erken ölümün mevsiminde

bilmezsin bilemezsin 

kırk beş yaşındayım bu eylülde

duyamazsın 

adını usulca kulağıma fısıldayan

hazan rüzgarlarını

sen küllerinle savrulurken maviliklere 

beni ardında kalan eylüller mahvetti

her eylül her eylülde 

adını yazarım martıların kanatlarına

selam eylül selam nilüfer çiçeğim….