Yine Akşam Oldu

Yine akşam oldu

Sokak lambaları yandı birer birer

Cebimde sigaram

Aklımda son birkaç cümle var…

Dün gece aynaya baktım

Gözlerim başka birine ait gibi

Ne tam uyanık ne tam uykuda

Bir şeyler doğru değil sanki…

Yoluma devam ettim

Kimseye sormadım adresi

Herkes bir yere koşuyor

Ben sadece yürüdüm biraz…

Bu hayat bir akdeniz şarkısı gibi

Söylemesi kolay bitirmesi zor

Ne tam türkü ne tam oyun havası

Yüreğimin ortasında bir kor…

Çok şey birikti içimde

Anlatmaya kalksam yetmez nefes

Kimse duymak istemiyor zaten

Herkesin derdi kendine yeter

Ben de karışmıyorum kimseye…

Tek başıma içiyorum çayımı

Telefonum suskun, ekran karanlık

Bazen bu da iyi geliyor…

Bu hayat bir akdeniz şarkısı gibi

Söylemesi kolay bitirmesi zor

Ne tam türkü ne tam oyun havası

Yüreğimin ortasında bir kor…

Ben hayattan bıkmışım

Bir güzel kadın denk geldi cafede

Sordu “nerelisin?”

Dedim “dünyalıyım”

“Ne iş yaparsın?”

“Derdimi taşırım”

Gülümsedi

Aldırmadım…

Tabi susmadı.

Dedi ki – “Evin var mı?”

“Evet” dedim, “ev sahibi mutlu”

– “Araban var mı?”

– “Var, iki teker, pedalı da sağlam”

– “Yatın var mı?”

– “Var, ama içinde yalnız uyuyorum, sen gelince değişir belki”

– “Sevgilin var mı?”

– “Yok, ona da sıra gelecek bir gün…”

Ve sessizliğe büründüm.

Herkesin derdi kendine…

Yine akşam oldu

Aynı şarkı

Aynı yalnızlık

Sabah olacak

Yürüyeceğim

Susacağım

Bir yorgun şarkı ile bitireceğim

Ve Yine başa saracağım…