Esir

Artık ellerin duanın değil
Gözlerini kapatarak girdiğin odaların
Esiri.
Her sopayı emir
Her makamı demir
Bilen
Dillerin esiri.
Sana yüklenen alçaltıcı bakış
Bakır rengindeki dağlara
doğru sürüklerken
Onurlu sevdaları
kapı eşiklerinde kalan
hayallerinin esiri.
Bu sen misin diye iç geçirirken içinden
adın ortamcı diye
not düşülür bir kenara
işte şu geçen kadın kadar cilveli
Hayatın esiri.
Her an makyajı değişecekmiş gibi duran yaşamın
peşinden koşturdukça seni
Durup ta bakmadan geçtiklerinin
Ve Keyifle yolculuk yaptığın
Yosmaların esiri
Aynı yoldan yürümeden
Düşlenen renkleri kurmadan
Övgüyle arzulanan
Gerçeği söyleyip susmadan
Susmanın esiri.
Abdurrahman ÖRNEK