Nar Vakti

Islığımın havalandırdığı müzisyenliğe sığınsak
Bestesi sevgili
Bestekarlığı aşktan yana olsak
Yerde dağı taşı çölü ırmakları sonra yollara düşsek yürüsek
Göklere uzansak
Fotoğrafa poz vermeden elimizi yüzümüzü kendi bildiği rahata ve huzura koysak
Çarpan kerattan
Çıkaran cebirden
Toplansak, bölünmez bilinmeze taaa ki pınarından içilen sevda sarhoşluğunun
Gecenin bilmediği sabaha değin çarşı pazarını yapıp kursak
Gitsek bir sonsuzluğun gözümüzden bulanıp silinen düşleriyle buluşsak diyar olsak kendimize
Bir yitirilmiş zayi zamandır ki
Çağrılmamış seslere vatanım diye sığınak
Ve seni bulduran bunca saklambaç
Maddenin üç halinden çekip çıkararak bana
Çağla demişim
Yarılan goncaların kız kozası demişim, eylülsün demişim
Kalan vaktine narın portakalın
 
Seyfi Karaca….. Eylül /24