Bir Kere Kal Desen
Cennetin koridorlarında yürüyorum
İçim kıpır kıpır
Heyecan basmış yüreğimi
Açılıyor bır cennet kapısı 
Alıyorlar beni
İçerideyim
Kainatın Sultanı (sav) tam da karşımda
Kalbim yerinden çıkacak gibi
Hoşgeldin diyor usulca
Edeple eğiliyorum huzurunda 
Ve başlıyorum ağlamaya 
Katıla katıla
Seni çok özledim 
Sana layık olamadım Ya Rasulallah (sav)
Vahşi' (ra) yi affettiğin gibi beni de affet diyorum
Feryadım yürekleri dağlıyor
O anda selat u selamlar dilimde
Mübarek adı meleklerin kanatlarından içime akıyor
Bıraksalar beni sonsuza kadar yanından ayrılmasam
Ne olur beni bırakma Efendim diyorum
Gözyaşlarım ceyhun olmuş
Nur cemali karşımda 
Seyretmeye doyamıyorum
Yanıyor yüreğim
Efendim ne olur yardım et bana deyince
Nazar ediyor bana merhametli gözleriyle
Şefkati ummanlar gibi
İçime sular serpiliyor sanki
Ferahlıyorum
Okşuyor başımı mübarek elleriyle
Mis gibi bir kokuyla
Öyle bir koku ki eşi menendi yok bu dünyada.. Uyanıveriyorum birdenbire..
Bakıyorum sonra
Bir tarafında Hz.Ömer diğer tarafında Hz. Ebubekir
Canım kurban olsun üçüne de 
Bir can değil bin canım olsa da feda olsa
Sonra tam o alanda
Efendimin 'mescidimle minberim arası cennet bahçesidir' dediği alanda
Birden boşalıyor sağım solum  önüm 
O izdihamda nasıl açıldı bu yeşil halı serili alan
Hayretler içerisindeyim
Kılıyorum namazımı
Sonsuz şükur hisleriyle
Efendim ne olur şefaatinle beni de şereflendir duasında dillerim
Yıkanıyor günahlardan kararmış kalbim
Sanki Efendimin Risalet Penahisindeyim
Kuşlar gibi kanatlanıyorum 
Huzurun doruklarındayım
Hamdolsun burayı bana nasip eden Rabbime duasında yüreğim..

Ayrılık vakti.. 
Bir kere daha kapısında bekliyorum
Gitmeme az kalmış
Kafileler gitti gidecek
On onbeş dakika
Ya göremeden gideceğim
Ya da acaba bir kere daha görmek mümkün mü telaşında yüreğim
Bana en az yarım saat lazım
Bekledığim kapıyla makamı arası öyle yakın değil
Yol uzun
Mümkün mü ki bir kez daha görmek 
Nedense yerimden kalkıp gidemiyorum da
Çaresizce zamanın durmasını beklerken
Bir umut beklerken
Gitmek hiç bu kadar ızdırap vermemişken yüreğime
Bir an
Kimse yok etrafta
Kestirmeden bir kapı açılıyor görevli tarafından
Huzura davet edilmenin heyecanıyla
Koşuyorum 
Koşuyorum
Beş dakikada huzurdayım yine
Şaşkınlığımda gerçekleşen bir vuslat daha
İçimde tarifi olmayan büyük bir mutluluk 
Ama çok kısa süren bir mutluluk 
Akabinde
Vedalaşmanın verdiği koca bir hüzün
Sanki canım çekiliyor gibi
Ellerim bırakmak istemiyor
Sıkı sıkı tutunuyorum o büyük kapıya
Dünya dursa 
Dursa da kalsam burada
Salıveriyorum gözyaşlarımı Büküyorum boynumu
Çırpınsam da faydası yok
Elveda derken sanki canım çıkıp orada kalacak gibi
Arkama dönüp dönüp bakıyorum
"Bır kere kal desen" Efendim
 "Sen kal burada desen" 
Bir an umutlanıyorum
İşte..
Ama yok..
Bu dünya ayrılık yeri Uğurlanıyorum..
Ağlıyorum ağlıyorum..
Ağlamaya da doyamıyorum..

Bir daha sana gelir miyim Efendim
Ravza i Mutahhara'nı
Tertemiz çiçekli cennet bahçeni görür müyüm Efendim
Bir kere daha davet alır mıyım Efendim..
Şu can yoluna bir değil bin kere kurban olsun Efendim..

Ve mahsun bir sekilde dünyaya tekrar dönüyorum..

22 06 2022

Medine i Münevvere hatırası..
( Bir Kere Kal Desen başlıklı yazı SELVASELDA tarafından 29.09.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu