Allah Reslününe Ve Şanlı Sahabesine Müşriklerin Yaptıkları Eziyetler 8

“Bunlara kim karşı koyar?” buyurdu. Hz. Talha:

“Ben!” dedi.

Fakat Peygamberimiz ona müsaade etmedi. Ensar’dan biri çıktı, çarpışa çar­pışa şehit oldu. Bir grup daha çıktı. Re­sû­lul­lah aynı soruyu yine sordu. Hz. Talha:

“Ben, yâ Re­sû­lal­lah!” dedi.

Peygamberimiz yine müsaade etmedi. Ensar’dan biri daha çıktı ve çarpışa çarpışa o da şehit oldu. Üçüncüsünde Peygamberimiz, kendisine müsaade et­ti. Hz. Talha kahramanca çarpıştı ve müşrik güruhunu dağıttı.

Harbin en dehşetli ânında Peygamberimiz, Hz. Talha’ya:

“Bana kendini feda eder, vücudunu siper yapar mısın?” buyurdu. Hz. Talha:

“Yâ Re­sû­lal­lah, vücudum yolunuza feda olsun!” cevabını verdi ve bu sözünde sada­katle durdu.

Keskin nişancı Mâlik bin Züheyr’in attığı bir okun Peygamberimize isabet edeceğini anlayınca hiç tereddüt etmeden hemen elini karşı koydu. Ok parmağını delip geçti. Ama vücudunu Re­sû­lul­lah’a feda eden bir kahraman için bunun ne ehemmiyeti vardı?!

Hz. Talha birçok yerinden yaralandığı hâlde bir an olsun Re­sû­lul­lah’ı yalnız bırakmadı. Fakat aşırı kan kaybından bir ara bayılmıştı. Peygamberimiz, Hz. Ebû Bekir’e, onunla ilgilenmesini söyledi. Hz. Ebû Bekir yüzüne su serpince ayıldı. Peygamber âşığının ilk sorusu:

“Re­sû­lul­lah ne yapıyor?” oldu. Hz. Ebû Bekir;

“Allah’a bin şükür, çok iyidir. Beni sana o gönderdi.” deyince, Ebû Talha (r.a.) büyük bir teslimiyet içerisinde:

“Allah’a şükürler olsun. Peygamber’im sağ olduktan sonra, bütün musibetler hafif gelir bana!” dedi. Sonra Re­sû­lul­lah’ın yanına geldi. Peygamberimiz:

“Allah’ım, ona şifa ve kuvvet ver!” diye dua etti. Hz. Talha bu duanın bereketiyle hiçbir şey olmamış gibi çarpışmaya devam etti. Hz. Talha, daha sonra, Peygamberimizi omuzuna alarak yüksekçe bir yere çıkardı.

Talha (r.a.), Uhud’da 75 yerinden yaralanmıştı. Onun gösterdiği fedakârlık ve kahra­manlık sebebiyle Peygamberimiz ona, “Talhatü’l-Hayr [Hayırlı Talha]” lakabını taktı. Ayrıca, “Cennet, Talha’ya vacip oldu. Talha, cennete girecek bir iş yaptı.” buyurdu.

Hz. Talha, kendisini son derece mutlu eden bir hadiseyi şöyle anlatır:

“Sahabilerden bir zat, bir gün Re­sû­lul­lah’a ‘Müminler içerisinde öyleleri var­dır ki, Allah’a vermiş oldukları ahde sadakat gösterirler. Onlardan kimi canları­nı feda etti, ki­mi de bu şerefi beklemekteler.’ âyet-i kerimesindeki ‘şehit olmayı bekleyenler’in kimler olduğunu sorar.

“Fakat Peygamberimiz cevap vermez. Sahabi sualini üç defa tekrarlar, fakat yine ce­vap vermez. O sırada ben, üzerimde yeşil bir elbise olduğu hâlde mesci­de girdim. Re­­­sû­lul­lah beni görünce, ‘Sual soran nerede?’ diye buyurdu. Sahabi, ‘Buradayım, yâ Re­­sû­lal­lah!’ deyince, beni göstererek, ‘İşte bu, şehit olmayı bek­leyenlerdendir.’ buyurdu.”

Ebû Talha (r.a.), Hendek Savaşı’na, Mekke’nin Fethi’ne, Huneyn ve Tebük Savaşlarına ve Peygamberimizin katıldığı bütün seferlere katıldı.

Hz. Talha varlıklı bir insandı. Ticaretle meşgul olurdu, ama Hicret’ten sonra ziraatle de uğraştı. Bununla beraber yiyip içmesi, giyinip kuşanması son derece sade ve mütevaziydi. Kılıcıyla olduğu kadar, malıyla da cihat ederdi. Tebük Se­feri öncesinde, hazırlanan orduyu teçhiz kampanyasına diğer müminler gibi, büyük bir şevkle sarıldı. Servetinin büyük bir kısmını, cihat ordusuna sarf etmesi için Re­sû­lul­lah’a getirdi ve:

“Bunlar size Talha’nın küçük bir hediyesidir.” de­di.

Peygamberimiz onun bu cömertliği karşısında çok sevindi:

“Ey Talha, sen çok feyizli ve cömertsin.” diyerek ona iltifat etti.

Bir defasında da Hz. Talha, cihada çıkan müminlerin susuz kalmamaları için bir kuyuyu satın alarak onlara vakfetti. Huneyn Savaşı’nda gösterdiği kahra­manlık ve cömertlik sebebiyle Re­sû­lul­lah (a.s.m.) “Talhatü’l-Cûd (Cömert Tal­ha)” lakabını verdi.

Veda Haccı’na da katılan Hz. Talha, Peygamberimizin irtihâline çok üzüldü. O kadar üzülmüştü ki, diğer sahabiler Re­sû­lul­lah’tan sonra halifenin kim olaca­ğını müzakere ederken o bir köşeye çekilmiş, hazin hazin ağlıyordu...

Hz. Ebû Bekir’e biat ederek halifeliğini kabul eden Hz. Talha, onun vefatına kadar müşavere heyetinde vazife yaptı. Müslümanlar birçok meselede kendisi­ne müracaat ediyordu.

Aradan iki sene geçmişti. Hz. Ebû Bekir hastalandı, “ken­disinden sonra yerine halife olarak kimin geçeceği” hususunda sahabilerin ileri gelenlerinin fikrini almaya başladı. Meseleyi Hz. Talha’ya açınca, Hz. Talha, halifeliğe Hz. Ömer’i layık gördüğünü söyleyerek fikrini açıkladı:

Hz. Ömer’in hilafeti zamanında da şûra heyetindeki vazifesine devam etti. Meşverete getirilen meseleler hakkında isabetli fikirler serdederek görüş be­yan etti.

Hz. Ömer’in, vefatından önce gösterdiği halife adayları arasında Hz. Talha da vardı. Ama o, adaylıktan feragat ederek Hz. Osman’a oy verdi. Münafıkların yürüttüğü ifsat faaliyetleri karşısında hep Hz. Osman’a destek oldu. Ama hadi­seler öyle gelişiyordu ki, artık gelişmelere engel olacak bir imkân kalmamıştı. Nitekim kaderin sırlarıyla iç içe ce­reyan eden hadiseler, Hz. Talha’nın hayatının son devrelerini bütünüyle doldurdu. Vefatı da münafıkların eliyle oldu. Hicre­t’in 34. senesinde şehadet mertebesine erip Rabb’ine kavuştuğu sırada, 64 yıllık şeref ve haysiyet dolu bir ömrün sahibi idi.

Hz. Ali bu bahtiyar sahabinin öldürülmesine çok üzüldü. Naaşının yanına gel­di ve şöyle konuştu:

“Ey Talha! Yıldız dolu bu semanın altında seni toprağa serili görmek bana çok ağır geldi. Keşke ben 20 yıl evvel ölseydim de bu günü gör­meseydim!” dedi.

Allah onlardan razı olsun.Bizleri de şefaatlarına nail eylesin.

Devam Edecek