Kendimle Kavgalı Oldum

KENDİMLE KAVGALI OLDUM

Çuvala sıkışmış fare gibiyim

Sallandık kendimle kavgalı oldum.

Üflendim, ölümcül emre tabiyim

Dillendik, kendimle kavgalı oldum.

Sevgisiz yüreğe tıkıldım sanki

Alevsiz ateşte yakıldım sanki

Köksüz çınar gibi yıkıldım sanki

Dallandık, kendimle kavgalı oldum.

Dostumun manalı her bakışından

Düşmanın alaylı inen kaşından

Başın etrafında dönen kuşundan

Kıllandık, kendimle kavgalı oldum.

İnsanım yüreğim taştan değil ki

Damlalar gözümden, kaştan değil ki

Aklımı oynatmak işten değil ki

Dellendik, kendimle kavgalı oldum.

Başımda aşk denen tatlı bela var

Zaman bu belayı yutan canavar

Yarla aramızda görünmez duvar

Sollandık, kendimle kavgalı oldum.

Coşari aklımız ermedi işe

Demek ki dur demek gerek gidişe

Geldiğimiz yere, yani geçmişe

Yollandık, kendimle kavgalı oldum.

22.10.2024/Samsun

İbrahim COŞAR