Edebiyat ve Kültür Platformu
Düşünüyorum 1-
- Çok yoruldum. Toprak ruhumu kendine çekiyor. Dayanılmıyordu artık yapamıyordum. İnsanlar görmüyorlar acılarımı, merhem bulamıyordum yaralarıma sürecek, onlar güzellik kremleri sürüyorlardı. Bunları gördüm ve yaşadım. Duygusuzluğu, sevgisizliği öğrendim, yaşadım ve içime en çok onlar sindi bu dünyada ve artık benimde hiçbir duygum kalmadı. Gülmüyorum mesela, ağlamıyorum da, yaşamakta duyguya ithaf ediliyorsa, ben yaşamıyorumda. Zaten duyguları ölen bir insan yaşamıyordurda. Bende ölüyüm demek ki. Çok erken oldu bu. Yaşayamadıklarım kursağımda hep, ben bu yükle o sıratı nasıl geçerim.
-Kalemim elime ağır geliyor, cümlelerim dilime ve ben bana ağır geliyorum bu düşüncelerimle, ben bu zihni durduramıyorum. Adına zihin dediğim bu zehir alt ediyor beni. Belki de duygularım bu yüzden terk ediyor beni, -"Kendine gel Kaptaaan, bak su alıyor bu gemi.
-Batıyorsun.
-Batıyorum."
Düşünüyorum 1- başlıklı yazı Tufan Aslan tarafından
04.11.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.