Bir Şiir Mesafesi

Yoruldu hüzün, 

Gönül kışında bahar beklemekle,

Cevabı gelmeyen mektuplarda,

Boynu bükük hasretin.

Belki üç, belki beş, belki de on şehir,

Kilometreler aşarak duygu gezdirir.

Bilmem, belki de tek bir şiir,

Yârin vicdansızlığını, vicdanına ezdirir.

Bir şiir uzakta sevilebilir bazen,

Bazen tek mısrada

Mesafelerin önemi de yok aslında

Hissizleşebiliyor insan,

Hislerin en yoğun olduğu anda.