Kaldırım Uykusu

Ayyaş gövdemi taşımakta zorlanıyor ayaklarım.

Oysa sarhoş değilim.

Kör kütük, Aşk, içim.

Ne içki sürmüşlüğüm var dilime

Ne bir kadın eli değmemiştir elime,

Yalnızlığımı asfalttan kazıyan gözlerime

Bir kaldırım uykusu çöküyor.

Yanlış anlaşılmasın,

Ben sarhoş değilim.

Kör kütük, Aşk, içim.

Hayatın kenarında uykuya kıvrılmışım.

Dertleri, tasaları üzerime aşırıp...

Ayağımı yorgana göre uzatmak ne haddime,

Bir kaç adım sonrası belli olmayan dünyada.

Kafam güzel değil, lakin cümlelerim devrik

Yaralı gönülden, manalı serpintiler yapıyorum.

Aksi düşünülmesin, ben sarhoş değilim.

Kör kütük, Aşk, içim...

Zira bu yüzden şiir yazıyorum.

Aksi ihtiyarım, deli dolu genç içim.

Kendime sığamadığım zamanlarda,

Kalem kalem, kağıt kazıyorum.