Gecesefası

GECESEFASI

Temmuz akşamlarının büyüsünde insanlar

Çözümleri olmayan bilmece yalnızlığım

Karanlıklar içinde hissedilen o anlar

Büyüdükçe büyüyor her gece yalnızlığım

Yorgun yüreğe acı verdikçe heyecanlar

Elimde olmayınca İsa’nın kutsal tası

Gurbet, hasret çekene cehennemi diyardır

Gözlerimin önünde zor bir yol haritası

Yâre varan yolların sonunda bir yar vardır

Benim gibi boynunu büker gecesefası

Sessizlik kaplayınca sahili boydan boya

Dalganın suskunluğu yüreğimi yakıyor

Kuru kuru ağlarken gözlerim doya doya

Derin karanlık beni kendisine çekiyor

Uyku basar ruhuma dalgayı saya saya

Yorgun kalbime dilin attığı yağlı kurşun

Kırılan bir yüreği paramparça eden söz

Orman yangınlarında alazlanmış bir kuşun

Kanatlarını yaktı hasret denilen bir köz

Mümkünatı yok imiş yangından kurtuluşun

Karadeniz ufkunda kızıl bir gün batımı

Talarken gözlerimi, ruhuma efkâr basar.

Selam-sabahı kesen yardan irtibatımı

Sağlayan seher yeli kulağıma fısıldar,

Cananın yüreğinde yaşanan vefatımı.

11.07.2024/Samsun

İbrahim COŞAR