Edebiyat ve Kültür Platformu
Babanın Çocuklarına Sitemi
Onlar küçükken hepsini sırtımda taşıdım,
Gelirimiz yoktu, yevmiyelik işlerde çalıştım.
Bazen bir lokma ekmek bile zor bulunurdu,
Yine de yoktan var edip büyüttüm onları.
Üç kız, üç erkek… zor şartlarda yetiştirdim,
Gün yüzü görmeden onların peşinde ömrümü verdim.
Gözüm hep üzerlerindeydi, tetikteydim daima,
Hastalandıklarında koşardım, yolları aşardım.
Ağlayarak, yalvararak araba durdurur,
Onları doktora yetiştirmek için çabalardım.
“Evlatlarım büyüsün, adam olsun” derdim,
Zorluklar bana vız gelirdi, hiç önemsemezdim.
Büyüdüler, evlenme çağı geldi çocuklarımın,
Neyim varsa harcadım, çoğu zaman aç kaldım.
Hepsini okuttum, çoğunu memur yaptım,
Onlar evlendikten sonra anneleri de öldü.
Kaldım yapayalnız küçük bir evde, tek başıma,
İlk zamanlar alışamadım bu sessizliğe.
Evlenenler uzaklara gittiler, dönmez oldular,
Ne gelen kaldı ne giden… yalnızlık çöktü üzerime.
Torun hasreti kaldı yüreğimin tam ortasında,
Bazen gözümün önünden hiç gitmiyorlar.
Küçükken kucağımda büyüyen o çocuklar,
Şimdi uzaklarda, bir yabancı gibi duruyorlar.
Kızım Fatma’nın ikizleri boynuma sarılırdı,
“Dede” diye seslenişleri hâlâ kulaklarımda.
Şimdi büyüdüler, görüşemez oldum onlarla,
Onların babaları da istemiyor beni görmemi.
Büyük oğlum Murtaza’nın çocukları da öyle,
Hepsi benim yanımda büyümüşlerdi oysa.
Ama artık anneleri de babaları da izin vermiyor,
Bir selam bile çok görülüyor bana.Aylar yıllar geçti, kimse uğramaz oldu evime,
Semtimin sessizliğinde yalnızlığım kaldı bana.
Bayramlar geliyor, şekerlerim hâlâ saklı,
Kapım çalacak diye bekliyorum umutla.
Ne gelen var ne giden, ne bir ses ne bir nefes,
Sadece komşuların yardımıyla ayakta kalıyorum.
Bir kap yemek getirilmezse aç kalacak haldeyim,
Ne soba yakabiliyorum ne de işlerimi yapabiliyorum.
Çamaşırımı yıkayamıyor, çaresiz yaşıyorum,
Yalnızlık artık canıma tak etti, hastayım.
Yine de istemem onlardan ne mal ne mülk,
Hakkımı helal ediyorum çocuklarıma.
İsterim ki sağ olsunlar, huzurla yaşasınlar,
Yaşım seksen sekiz oldu, artık yolun sonundayım.
Bir tek sevgi istemiştim, başka hiçbir şey değil,
Ama yine de söylediklerimi sakın söylemeyin onlara…
Üzülmesinler diye.
mesakin-01/09/2024
Babanın Çocuklarına Sitemi başlıklı yazı mesaki tarafından
17.11.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.