Ýt Ürür Kervan Yürür

Nice gönül erleri düþtü yollara

Asaleti ile adaleti ve insanlýðýyla

Her adýmda yol taþlarý eylediler

Nakýþ nakýþ gönüllere iþlediler

Hece hece dillere ezber ettiler

Kimi zaman neyde nefes oldular

Ozanýn tellerinde naðme oldular

Sevginin kapýsýný gönülden açtýlar

Ýnsana gönül açanlara gel dediler

Hece hece dillere ezber ettiler.

Yol uzun ve çilelidir dikenler batmaz

Batsa da dikenler gül olur açarlar

Aðlamayý bilemezler gönül erleri

Aðlasa da arýnarak akar gözyaþlarý

Hece hece dillere ezber ettiler.

Hak ile batýlý birbirinden ayýrýrlar

Namert ile merdi kardeþ ederler

Barýþa sýrt dönene “selam” derler

Heybesinde ar-haya ile yola revan olurlar

Hece hece dillere ezber ettiler.

Daðýtarak giderler hayat yolunda

Nasibi olanlar ar-hayâ kaparlar

Nasibi olmayanlar it olur ürürler

Kervan çýkmýþtýr yola ürse it ne olur

Hece hece dillere ezber ettiler.

Kimi zaman olur ki akýllar karýþýr

Ýt izleri karýþmýþtýr at izinlerine

Gel de çýk bu çarpýk kul iþinden

At kiþnese ne olur kervan yoldadýr

Hece hece dillere ezber ettiler.

Doðanýn kucaðý sýðýnaðýdýr

Aðaç gölgesi, birkaç lokmasýyla

Þükrün meyvesi iki damla gözyaþýyla

Akar durur gönlüne dinmez sýzýsýyla

Hece hece dillere ezber ettiler.

 Nice itler ürüdü yol boyu peþinden

Hepsine “selam” dedi gülüp de geçti

Çýkmadý aðzýndan asla bir beddua

At iziyle it izini ayýrdý da geçti.

Hece hece dillere ezber ettiler.