Gözyaşı Ağlıyor

GÖZYAŞI AĞLIYOR

Gözyaşı deyip de geçme ey insan

Anlamaya çalışsana her bir damlasını

Saklı olan acıları, hicranları bir anla

Bir anlayıp da döksen birkaç gözyaşı  

Yıkan ey insanoğlu, yıkan, yıkansana!

O sırlı gözyaşı seline girip te bir yıkan

Girip de bir gör nice feryatlar saklıdır

Feryatları görüp de iyice bir arınsana

Arında anla niçin dökülür o gözyaşları

Boşa dökülmez ki onca gözyaşları

Kimi yârinden ayrılmıştır döker de döker

Zehirli sözler yakar-kavurur yürekleri

Yürekte yara açar gözlerde yaş olur

Yaş olur da dökülür nazlı eda ile yanaktan

Kiminde evlat açısı savaştan yana

Kiminde yoksulluk zalim düzenden

Kiminde aşk acısıdır dinmek bilmez

Kiminde hastalık ve her türlü illetiyle

Acı bir olur, akar yanaklardan gözyaşı

Gözyaşının dili yoktur ki konuşabilsin

Rengi yoktur ki gözde resim olabilsin

Yoktur ki kokusu burunlarda derin sızı

Sırrı vardır ama damlasında gizlidir

Sırrını anlamakta insan olana yakışır

Saklama gözyaşını, dökülsün yanaktan

Dökülüp gönüllerde sel olsun, ses olsun

Vicdanlar filizlensin gülistana dönüşsün

Kötülüğün cümlesi gözyaşında arınsın

Maskeli bir hayata nasılda düştük

Nasılda aldandık maskeli hayatta

Görünce gerçek yüzü nasılda ağladık

Ağladık ama gözyaşları sessiz, çaresiz

Sessiz gözyaşları aslında çığlık atıyor

Kulağı olan işitiyor ahı-feryadı bir cümle

 Bir mendilde sen al sil masum gözyaşını

Sil de insanlık ikliminde gülistanlar açılsın

Gönüllerde tüm dertler kelebeğe dönsün

Dönsün üstümüzde, konsun başımıza

Avcumuza konsun da dilimize şiir yazsın