Düş Kırıntılarını Savurdum Rüzgara

düş kırıntılarını savurdum rüzgara  

düştü senden yıllar ötede toprağa….  

gönül külünü savurdum rüzgara  

seni sevdi her mevsim her zerrem  

kor saltanatın kalbimde süren matem  

tek vazgeçilmezimsin sen yalvardığım

seninle doğdum seninle öldüm  

affet bu benim patavatsızlığım  

seninle yeşerir cennet bahçem  

gel gör dizelere sığmaz hüzünleri  

sensiz sürüklenirim hırçın sellerde  

eserim ayaz ayaz poyraz yellerinde  

eğer sen yoksan  

ani kopan fırtına olursun yüreğimde  

gözlerine mühürlü kalırm her mevsimde  

bir tek seni yazar iflahsız kalemim  

sensizliğe esir düştü tüm benliğim  

gözlerine kul köle oldum sefil ayazlarda  

ne olurdu bir tebessüm etseydin gözlerime  

ne olurdu son verseydin umutsuzluğuma  

bir gelsen şiir, şarkı ve özgürlüğüm olsan  

mürekkepsiz boş sayfaların beyazına  

eğer sen yoksan  

tütün kokusunda buharlaşan dumansın  

gecelerin buğusunda yüreğimin talanısın  

mehtabın şavkında tuttuğum binlerce dileksin  

sisli nefesimde titreşen nice şarkısın  

şiirsiz gecede ağlayan efkarımsın  

güz gecesinde solan hayallerimsin  

söyle daha kaç sensizlikte bedeller ödeyim Azrail'e  

sırf uzaktan bakmak için zeytin rengine çalan gözlerine  

benden uzaklara her adım göçlerinde...  

ben hüzne serilen mevsim  

güz tablosuna düşen iklim  

anıp adını yakarım meşale  

anılar mezarına güller ekerim  

ruhumla savrulduğum kalemde  

çırpınan kelimelerin ölümünde  

yeminle;  

adına sela okuyup susarım  

derim ki; lanet olsun sana minnet eden gölgeme  

lanet olsun şu harabe yığını mahzun yüreğime…  

ve sonsuza dek yaşayan bir mevta kalırsın şiirlerimde,…