Online Üye
Online Ziyaretçi
anlatma bana
dost yalnız gecelerimi.
aşk için
dilden düşen hüzün hecelerimi.
paylaştım bir
yoksulla kıldan keçelerimi.
kar doldurmuş
yeniden sönmüş bacalarımı.
sığındım gecelere
uzun zamandan beri.
sanmam insafa
gelir, görse kaldığım yeri.
sıkılmadan ‘’yorgan’’
der, üstüme yağan karı.
anlayamaz
elbette çektiğim intizarı.
doğma güneş ne
olur, aydınlıktan bana ne.
gecenin
ayazında üşümüşsem sana ne.
tenine
dokunmadan seviyorsam ona ne.
derbeder olmuş
gönül, hallerimden kime ne.
dokunmayın
perdeye gün ışığı neyime.
şeker istemem
gayri dünden kalan çayıma.
bu sevda
masalında hüsran düştü payıma.
sabır dedim
direndim, el sürmedim meyime.
saklar beni karanlık
elbet Mevla kerimdir.
beni benden
çalan aşk, özde yanan harımdır.
sayıklarım bir
isim elde kalan kârımdır.
gözlerimden
akan yaş dinmeyen efkârımdır.
bir bir ölüme
giden düşlerimin yasında,
ıssız bu dağ
başının buz kesmiş havasında,
umut arıyor
Macit, düşen yaprak sesinde.
yeter di bir
selâmı, ömrün son nefesinde.
akıttım gözyaşımı,
bu gönül savaşında.
Mehmet Macit
15.02.2011
Güncelleme
08.12.2024
Dikili/İzmir