Yitik Yıldızların Hüznü

Göğün sinesinde bir yıldız kayar,

Sessiz çığlıklarla boşluğu sarar.

Zamanın rüzgarı küller savurur,

Her kıvılcım aşkı yeniden yoğurur.

Denizler anlatır dalganın hüznünü,

Kaybolmuş gemiler taşır geçmişi.

Bir fırtına gibi esip geçerken,

Kıyılar da hapseder yalnızlığı.

Ruhum bir yaprak, rüzgarda savruk,

Hangi dala konsa, hisleri buruk.

Gönül bir aynadır, kırılır, soluk,

Her çatlak bir sırdır, derin ve soğuk.

Gecenin koynunda ateş böcekleri,

Birer umut feneri, yıldız taneleri.

Yarına dokunan ince mahfilleri,

Hayaller dile gelir, titrek ezgileri.

Ey yıldız tozundan yaratılan öz,

Aşkın nefesiyle yoğrulur saf söz,

Kırık yankılarla çınlar bu sema,

Var mıdır kalplerde susmuş bir tema?