Kadim Kent Ve Rüzgar

Pencere açılıyor  

Ve poyrazı hissediyorum  

Rüzgar bu yamaçlarda her zaman deli bir üslupla eser  

Ah bu antik yaylalar  

Bu rüzgar ruhunda gizler mesajlarını kadimlikten beri  

sabahın erken saatlerinde  

sessiz ve yavaş yavaş  

gün doğarken  

sonra sakinleşir ve akşama doğru uzanır yatağına  

rüya vaktidir  

geceye yer açar alacakaranlıkla  

ve efsaneler canlanır çalkarası bağlarda  

çökelez dağının eteklerinde şenlenir zeytin ağaçları  

o vakit şafak en güçlüdür  

ve izliyorum sessizce penceremden  

rüzgar ağaçları nazikçe bükerken görüyorum  

ve ağaç tepelerindeki yaprakların valsını  

deniz olmasa da bu kadim kentte  

pamuk beyazı travertenlerden  

maviliğin ruhu nefes verir tarihin sahnelerine

Ahilerin semâhânesinde…  

Ve tarihin perdesinden süvariler dörtnala akın eder

Nice Alp ve Gazilerle deli eserler dört rüzgardan bir gök selamla tengri dağından

En önde Server ve Mehmet gaziyle  ilyas)Gazi Ellez Dede

Ve durulur ırmaklar tengizli ovasında ulu yörükler otağ kurar dört bir yana…

Rüzgar bile apaçıktır bu vadide  

sonsuza kadar açıktır her canlıya  

Burada cennet yeryüzüne esiyor  

Bu kentin  

saf insanı tarihinden gelir ve uzaklara eser 

yörükler göçer özlemle kadim düşlerinde 

beklenen rüzgarın canlanmasıyla  

bu tarihin yeni bir uyanışı, gizemli bir sürecidir