Ey Fani

Rüzgar gibi savrulur, toz olur her şey.
Dünya, bir serap misali göz önünde,
Avuçlarında eriyen kum taneleri gibi.

Zenginlikler, tahtlar, geçici bir heves,
Gözler doymaz, gönül bulmaz huzuru.
Altın da paslanır, gümüş de kararır,
Hakikat arayan kalbe bir şey katmaz.

Gün döner, geceye karışır sessizce,
Ve biz, bu fanilik içinde yitip gideriz.
Hakk’a dayanırsa ancak kalp rahat eder,
Gerçek huzur, yüreklerin derinliklerinde gizlidir.

Bir damla su gibi kaybolur ömür,
Dünyevi hırslar, boş bir rüya gibi geçer.
Ve anlarsın ki, dünya bir sınav,
Gerçek servet, yalnızca Hakk’a olan sevgidir.

Gözlerini yummadan evvel bil ki,
Sonsuzluk, bu geçici alemde değil,
O sonsuz kudretin huzurundadır,
Her şeyin gerçekte var olduğu yerde.

Hakk’a yaslan, O’na güven,
Dünya geçer, ama O kalır.
Ve bu fanilik içinde, gerçek olan, Sadece O’nun rahmetinde saklıdır.