Kudret Kazanı

KUDRET KAZANI

Dalaletin adı uyku olmuş dostlar

Bakarken melül gözler dem ile dolmuş

Küçük yüreğe onca dert nasıl sığmış

Gülce yüzler kederden gül gibi solmuş

Nedametime esirim sızlanırım

Sürgünüm hayata, düşlerim firari

Yıkılmış dağlarım kime yaslanırım

El-âlem gülerken ben kime ağlarım

Bir ağıt yakın dostlar nemli gözlere

Saz olun ney olun güzelce özlere

Gamzesi kaybolan şu garip yüzlere

Boynu bükük bir garibe yoldaş olun

Düştük kudret kazanına kaynıyoruz

Cümle âlem tek kepçede çaresizce

Ateş sarmış bedeni yakar sessizce

Kudret kazanı devran böyle dönüyor

Yollar tüketti ömrü, hayat eğlencem

Deli esen rüzgârlar benim dönencem

Ektiğini biçtin kudret kazanında

Bir köşesi cennet, diğeri cehennem

Güven vermiyor insanlar bıktım artık

İnsanların şerrinden ettim illallah

Hercai bakışlardan korktum illallah

Gölgemden korkar oldum ecelim sandım

Uyku perdesini yırtmak istiyorum

Gelin dostlar bir olalım uyanalım

Kudret kazanında can cana olalım

Gelelim yan yana sevgiyle dolalım

Kibrin sislerinden dağlara çıkalım

Çıkalım da soğuk karlara yatalım

Kaderin rengini dağlara yazalım

Yazalım da şu bahtımıza koşalım

Sol yanın ağlarken sağ yanın güler mi

Zembiline bir bak tereken nicedir

 Yoksa sağındaki solmayan güller mi

Kudret kazanında şu halin nicedir

Eğriyi düzeltelim doğru sözlerle

Yalan sözü, kini atalım özlerden

Kudret kazanında arınma vaktidir

Demiri tavında dövelim dostlarım