Ruhum saf tutar gecenin kýyýsýnda,
bir ezgi gibi yükselir dualarým.
Sessizliðin içinde yankýlanýr kalbim,
bir çaðrý gibi, bir vuslat gibi.

Yýldýzlar usulca eðilir göðe,
gözlerimde biriken ýþýðý seyreder.
Zaman aðýr, zaman ince bir hüzün,
ama içimde bir huzur, bir teslimiyet.

Ellerim semaya uzanýr usulca,
rüzgârda savrulan dilekler gibi.
Ateþ de olsa, kül de olsa yollar,
ben yine de aþký seçerim.

Çünkü bilir ruhum,
kendi özüne dönen her yol,
mutlaka o ýþýða varýr…

ahmet nejat