Merhamet Terazisi

İnsan kendini varoluşunu, vicdanını, doğruluğunu sorgular bazen. Bilen bilir dilenciye asla para vermem ve çalışan işçi çocukları da daha fazla istismar etmesinler diye uzak dururum,lakin bugün vicdanım doğru yolda mi? merhamet terazim doğru tartar mi? yoksa hile varmıdır? önyargı varmıdır? diye düşünürken ,bir çocuk gördüm elinde peçete ve kalem satmaya çalışıyor, çocuğun bakışları beni düşündürdü ve ona bir miktar para verdim.Onu takip ettiğimde, gittiği yer bir market ve aldığı şey bisküvi, çikolata ve muzlu süttü.Tabi ki incitmemek için uzaktan seyrettim, sonra dışarda yediği herşey in yarısını cebine kattı,belli ki paylaşması gereken bir kardeşi belki bir arkadaşı vardı.Kıssadan hisse ne olursa olsun çocuk çocuktu, bizim nimetlerine doymadigimiz dünyada, yarını düşünmeden tükettiğimiz, yiyecek, içecek,birilerinin tüketmeye korktuğu, belki bulamadığı nimet.Oysa paylaşmaktan öte ne vardı bu dünyanın güzelliklerinde.Sokak çocuğu deyip geçmeyin verebiliyorsaniz bir parça tebessüm, bir çikolata verin,veremiyorsaniz ön yargılari bırakıp, insanı insan gibi sevin....