Online Üye
Online Ziyaretçi
Cam kırıkları
batıyor yüreğimin derinliklerine.
Kanayan her hücrem
avuç, avuç kan akıtıyor; ellerime
Yorgun, çaresiz
bakışlar yine gözlerimde
Her gün karşılıyor beni aynada öylece
Biliyorum
bitmeyecek, geçmeyecek acısı ömrümce
Sokak sokak
dolansam da ağlasam da nafile
Sahipsiz duygularım
yenik düşmüş kadere
Harap olmuş hayallerim, biçare gönlüm
seferde
Yoruldum desem, hafif mi kalır sence
Dermanım yok, gönül titriyor pencerede
Gidişinin soğuğu
kaldı hâlâ üzerimde
Bir matemin burukluğu çökmüş yüreğime
Kayıp gidiyor
ömrüm, inan son demlerinde
Dermanım yok, olsa
da senin ellerinde
Gel desem sesim
ulaşır mı olduğun yerlere?
Gönül bekliyor seni, hep o karanlık
pencerede