Cam Kırıkları

Cam kırıkları batıyor yüreğimin derinliklerine. 

Kanayan her hücrem avuç, avuç kan akıtıyor; ellerime 

Yorgun, çaresiz bakışlar yine gözlerimde

Her gün karşılıyor beni aynada öylece

Biliyorum bitmeyecek, geçmeyecek acısı ömrümce 

Sokak sokak dolansam da ağlasam da nafile 

Sahipsiz duygularım yenik düşmüş kadere

Harap olmuş hayallerim, biçare gönlüm seferde

Yoruldum desem, hafif mi kalır sence  

Dermanım yok, gönül titriyor pencerede  

Gidişinin soğuğu kaldı hâlâ üzerimde

Bir matemin burukluğu çökmüş yüreğime

Kayıp gidiyor ömrüm, inan son demlerinde 

Dermanım yok, olsa da senin ellerinde

Gel desem sesim ulaşır mı olduğun yerlere? 

Gönül bekliyor seni, hep o karanlık pencerede