Edebiyat ve Kültür Platformu
Geceye Sarılmış Hüzün
Yine bu gece de garip bir hüznü örttüm üstüme, yorgan niyetine…
Bilmediğim bir düşün içinde buldum kendimi; yine sabahladım.
Sen, seninle kurulmuş hayalleri lime lime savururken etrafa,
Ben yine ardından toplamakla uğraştım.
Sen uyurken, ben yine bizi düşündüm;
Masmavi kurulan hayalin nasıl simsiyah olduğunu…
Sen uyurken, sıcacık yatağında; ben yine üşüdüm,
Senin yokluğunun buz kesmiş boşluğunda…
Yalnızlığa sarıldım, seni sarar gibi kollarımla…
Sen uyurken, ben yine ağladım;
Gözyaşlarımla ıslattım yastığımı.
Zaman geçmedi yine; sanki yüzyıllardı sensiz geçen geceler…
Sen uyurken, ben yine yıldızlara seni sordum.
Sen adımı bile hatırlamazken,
Ben yine adını sayıklayarak sabahladım.
Sen uyurken, belki yatağın sağ tarafında,
Ben hep sol taraftan senin hayalini izledim.
Sen uyurken, gecenin karanlığında ben yine seni düşledim…
Sen uykunun en derin halindeyken,
Ben yine sana sensiz şiirler yazdım.
Sen uyurken, gecenin bir vaktinde
Ben yine bizim şarkımızı dinleyerek geçmişe yolculuk ettim.
Ben artık seni değil, ölümü beklerken bu hasta yatağımda,
Biçare gönlümle yalnızlığa boyun eğdim.
Ellerim semada vuslatı, ahirette hayal ederken,
Sen hiç bilmesen de, ben bu gece yine sana dualar ettim…
╭──────╮
꧁ ɪ̇sɪ̇ᴍsɪ̇ᴢ_şᴀɪ̇ʀᴇ ꧂
╰──────╯
Geceye Sarılmış Hüzün başlıklı yazı İsimsiz Şaire tarafından
25.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.