Gecenin Üçü..sokakta Bir Adam

Elleri boğazımda sıkar beni şu şehir

Can havliyle aniden bir tekme vuruyorum

Fikirler birer cellat, yağlı urgan, eller kir

Ben de bilmem ki neyi arayıp duruyorum?

Gecenin saat üçü… Sokaklarda bir adam

Her sokağın başında aşina bir yüz arar

Üzerine gelirken dört duvar, koca bir dam

Cenderedeki ruhu, kıldı sokakta karar. 

Gölgeler kavak boyu sanki adam yutuyor

Şurda bir metruk bina devrildi devrilecek

Beyin anaforunda  bataklığa itiyor

Bir sokak lambasında yanmadan kavrulacak. 

Yaşlı incir ağacı ihtişamı arıyor

Mazinin geçmişinde benim ile kol kola

Şurda cılız bir kök betonları yarıyor

O cılız yüreğine karanlık dola dola. 

Bir kedi miyavlıyor… İlerde donmuş çeşme

Yıldızlar ışıldamaz  gece ayaza durmuş

Dur ey gölgem önümde  beni geçip de koşma

Tanıdığım şu sokak… O da mı pusu kurmuş?

Yapayalnız bir adam… Düşünceler boğuyor

Sırdaşını ararken şu karanlık gecede

Karanlıkta puslu ay mehtap olup doğuyor

Satır satır dökülür şiir olup hecede. 

Yıldızlar mı ağlıyor nedir bu iniltiler?

Sokaklar eşlik eder o sessiz diliyle

Bozmayın huzurumu ey ruhsuz gürültüler

Sevmişim ben onları şu karanlık haliyle. 

Mehtap neden çıkmamış başka yerde mi gezer?

Oysa kaç gece derdim boşaltmıştım koynuna

Boynu bükük yürürken halimi bir o sezer

Bir ümitle dolardım kollarımı boynuna. 

Yıldızlardan selam yok küsüp de gittiler mi?

Bulutlar hüzün yüklü hemen ağlayacaklar

Gönlümdeki kaygılar bilmem ki bittiler mi?

Yoksa çıkıp her biri kolum bağlayacaklar. 

Ellerim de buz kesti yürüyorum soğukta 

Nefesim şekil şekil duygudan resim çizer

Belki düşüp kalırım bir köşede, kovukta 

Şu öksüz şiirlerim arkamdan ağıt dizer. 

Ufukta bir beyazlık yoksa şafak mı söktü?

Fecr-i sadık mı doğan uzaktan ezan sesi

Sayha sayha yayılır şehre birden nur çöktü

Birer birer soluyor her canlı o nefesi.

Yolum düştü mescide başım secde yerinde

Dilim hep şükürde ruhumda bir sükunet 

Bir huzur var şuramda bilmem ki ta derinde

Seccadem de ıslanmış gönlüm kaplamış rahmet. 

Nuri Baş