Aşkından Öldüm Bittim Acı Bana Süreyya

Aşkından öldüm bittim acı bana Süreyya

 Bugün de Sami Hoca tarzında mizahi bir şiir yazalım bakalım. Gerçi Onunkilerini tutmaz ama idare ediniz artık. 

Dün fesbuku açınca çarpıldım görür görmez 

O nasıl gözler öyle gören yerinde durmaz

Anında olur aşık adını bile sormaz

Aşkından öldüm bittim acı bana Süreyya. 

Senin yanında duran gider kalpten aniden

İlk görüşte bağladın farkın yoktur caniden

Görünce beter oldum şu kırk yıllık Kani’den

Aşkından öldüm bittim acı bana Süreyya. 

Sami’den nice ders aldım bu şiiri yazmaya

O yeşil gözlerini hafızama kazmaya

Gönlüm yine elvermez O’na, sana kızmaya 

Aşkından öldüm bittim acı bana Süreyya. 

Saçların kement miydi bir atışta bağladın?

“Sana aşıktım” Dedim sen zırladın, ağladın

Bana garazın mı var ırmak olup çağladın?

Aşkından öldüm bittim acı bana Süreyya. 

Sen yeter ki deyiver… “Taşı del” de” Deleyim

“Sersem çölde işin ne?gel bana de” Geleyim

İstersen uzaklarda hasretinden öleyim

Aşkından öldüm bittim acı bana Süreyya. 

Seninle telefonda görüşelim bu akşam

“Alo Süreyya söyle kim bu konuşan yamyam?

Allah belanı versin sen misin bu çiğ salam?

Hırsımdan öldüm bittim acı bana Süreyya. 

                        ***

Süreyya değil imiş meğer bu ahu dilber 

Bir resime aldandın şimdi hırsından geber. 

Foto sahte kendisi koca bıyıklı erkek

Söylen şimdi ne yapsın bu aldatılmış yürek?

Nuri Baş