Geçmişe Sevlanan Kız Çocuğu

Denizlerde geçmiş çocukluğum ki bilemeden ömrün en güzel baharlarıni, kışları geçse de yazlara yalinayak koşarcasina yürüyen, hafta sonlarıni iple çeken, babasının dönüşünü bekleyen asi kız çocuğu, eksik değil fazlacasina çocukluğundan bir parça, denizler gibi sonsuz merhamet dolu, öfkesi yetimliğine yenik ,şimdilerde kıyılarda vurur mu geçmişin özlemini?memletin kokusu baba hasretine eş değerse eğer hangi dalga silebilir ki yokluğunun kokusunu? Bir aslan yatar şu kayalıkların ardında kendine asi,asi nehri gibi tersine Akar çocukluğum, geçmişinde kalmış bir kız çocuğu, geleceğine dönük bir Kumru ki kanatlarinda merhamet çoğaldıkça artan yakut taşi hangi sarraf değer biçer umudun parlaklığına, hangi Zorluk,yokluk yok eder yüreği Hasret ile yanan bir evladı...