Çile

ÇİLE

Bir kendimi bilirim arıza kendi kafamda

Kime ne

Bu kahpe dünyaya kuzu olarak geldim kurda dönüşemedim

Çakal olarak geri dönmeye uğraşırken

Lağım faresi gibi pisliklerde boğuldum

Doğurmuş anam atmış bir köşeye

Baba desen hovardanın azgınıymış uzanmış bilmem nerede döşeye

Bir akşamı bilirim meyhaneden içeri girerken

Bir sabahı bilirim evin kapısında kıvrılmış  yatarken

Bir seni bilirim yüreğimin ortasından gülerken

Bir kendimi bilirim deliler gibi seni ararken

 Sen asla bilemezsin acının ne olduğunu

 Ben uçurumların dibinde acıların müptelası öylesine yatarken

Hala dudaklarımda dudaklarının tadı vardı meyhanede kadehimdin

Hayalimde bakışların mezem

Gözlerin süzülüyor sigaramın dumanında

Kulaklarımda bir şarkın vardı çile bülbülüm çile

Ne hayalin dumanı kaldı gözlerimde ne dudaklarının tadı

Silinmeyen tek hatıran kulaklarımdaki şarkın

Ben bülbül bile olamadım gelemedim dile

Kalleşliklerin türlüsünü gördüm

Öylesine yakınımdaydılar ki kızamadım bile

Bana yazılan kaderi sen anlattın

Çile bülbülüm çile

     OSMAN ATATOP Nisan 2025