Bir 19 Mayıs Sabahı

   Bir 19 Mayıs Sabahı  

 Duvarın dibinde öylece mahsun

Üstü başı perişan ayakları çıplak

Bir tarafta dağların tepesinden

Doğmakta olan güneş

Bandırma vapuru selamlarken Samsun’da doğan güneşi

Kendi de getirmiş başka bir güneş

İki güneş arasında kalmış mazlum

Karşısında gönderde dalgalanan nazlı gelin

Kanından almış rengini

Hilalden almış duvağını

Birde taç yerleştirmiş ki başına yıldızdan

Nazlı nazlı salınıp dalgalanıyor ufuklara 

Ağlıyor, hıçkıra hıçkıra üstü başı perişan

Gözyaşları yıkıyor çıplak ayaklarını  

Denizden çıkan güneş fark ediyor

Duvar dibinde gözyaşlarıyla ayak yıkayanı

Başına dikilip soruyor neden ağlamaktasın be çocuk

Çocuk bakıyor parlayan güneşe

Çocuk bakıyor

Çanakkale’de ben size hücum etmeyi değil

Ölmeyi emrediyorum diyebilen yüreğe

Çocuk bakıyor

Anafartalar’da elindeki kırbacı

Hücum emri verirken bacağına vuran bileye

İki gündür tek lokma geçmemiş gırtlağından

Üstü başı perişan ayakları çıplak

Yunan girdi İzmir’e askere verdiler teskere

Ne mavzer var karşı duracak ne tek atımlık mermi kaldı mavzere

Güneş bakıyor karşısındaki güneşe

Dudaklarında tebessüm gözleri çakmak çakmak

Düş peşime diyor esas duruşta bekleyen nefere

Ayaklarında potin yeni urba giyinmiş çantası da var sırtında

Belinde kütüklük çapraz fişekler göğsünde

Elinde mavzer sual olmaz keyfine

Hele bir de takmış ki süngüyü mavzerin namlusuna

Nasılda benziyordu bozkurt yavrusuna

O 19 Mayıs sabahı Samsun’dan

Yürüdü gitti Mustafa Kemal’in ardından