Veda

"ŞAİRİN VEDASI"

I. Kanayan Şarkı  

Geçtiğim her hudut bir çığlık oldu.  

Aşk dediğin paslı bir kılıçsa eğer,  

Benim ellerim hem yara hem ilaç…  

Ve sen... en derin kesiğim.

II. Yanan Şair  

Sen dolu bir özgürlük lazım bana.  

Yanarım, küllerimden yeniden doğarak.  

Külüm gökyüzüne aşk şiiri yazar  

ve karanlığın suskunluğunu…

Yanarım, küllerimden kanat çırparak.  

Tüyden kalemin duvarlara SEN yazar.  

Gözlerim karanlığı deler ve SEN'i arar…

III. Kırık Aynalar  

Hâlâ "Git" diyorsun...  

Peki ya rüyaların beni çağırırsa  

Kim okşar terk edilmiş bedenini?  

Kim arar gece yarısı nefesini?

IV. Son Umut  

Ama unutma ki ben  

Çölün ortasında son yağmurum.  

İstersen dudaklarınla iç,  

İstersen tenini ıslat…

V. Vedalaşma  

Ve gidiyorum...  

Giderken cebimde gözlerin sönüyor.  

Sırtımda "keşke"lerin değil,  

"Bir daha"ların yükü.  

Bir de o ilk sabah,  

Sen uyurken çaldığım son gülüşün...