Soluduğum her hava, geçtiğim her sınırın anasını ağlattı!  

Aşk dediğin zincir ise, benim ellerim kerpeten! 

 
Hürriyet lazım bana, sınır değil,  
Yanarım belki, ama külümle yarışırım güneşle!  
Suskun gezegenlere inat,  
Yıldızları çaldım, cebime doldurdum…  

Hah, şimdi de cebim tutuştu!  
Aşk mı? Ya gülümsersin yüzüme, ya da sen bilirsin!  
Aşk uçurum mu? Atlasam mı, diye sormam bile!  
İki gözün kör ettiği aşka inat,  
Ben sıkıca tuttuğun olurum!  

Sen "yanlış" dersin, ben "hayat" der, defolup giderim!  
Aşkın gölgesinde ben yokum artık,  
Yıldızlara çakılı tüm yalanları söküp attım!  
Hadi gel, uçalım… Ya da düşelim, fark etmez!  
Yolunu değil, haritanı severim ben, güzel kadın!  

Aşk felsefem basit: Ya tam ortasından, ya hiç!  

"Unut" diyorsun…  
Peki ya yarın "biz" dersen, kim tutar seni, kim tutar beni?  
Unuturum sözlerimi, kollarımda tutarım seni!  

Peki ya "biz" demezsen?  
Haberin olsun, küfür değil, meteor yağdırırım üstüne!  
Küfürü geç, göktaşı gibi düşer üstüne sözlerim!  
"Yapamazsın" diye tutturanları, ben "küt diye" yere sererim!  

Sen "hayal" de, ben "gerçek"in postallı ayağıyım!  
Yıldız çalan cebim yanarken,  
Sen hâlâ "keşke"lerle ıslanıyorsun!  
Unutma dediysem, unutulmayacak demektir!  

Ama "biz" dersen...  güzel kadın
Dünyayı ve küfürlerimi unutup, kandilleri yakarım!