Boş Sokaklar

Avuçlarımda gece, yıldız yıldız dökülür
Kırık bir hece gibi içimde ömür bükülür  
Her nefesin izi var rüzgârın esintisinde  
Sen susarken orada, susarım sessizce.

Yastığa fısıldar gece, sır dolu uykulara  
Rüyam düşerken bir çığlık olur karanlığa  
Gözlerimde ışığın izleri, hâlâ sen diye  
Aşkın yitip gittiği o karanlık perdeye.

Sen sustukça ben kaybolmuş bir gölgeyim  
Suskunluk duvarında yankıdan bir ezgeyim  
Kelimeler yetmez olur, üşür her adım  
Sokaklar boş, benliğimde tek kalır adın.

Aşk bir nehir gibi içimde akıp gider  
Bir kıyıda gözlerin, bir kıyıda hasret iner  
Ellerimi uzattım, sen sessizce çekildin  
Yük olmuş her anı, senle bana eksildin.

Zaman durmuş sanki, saniyeler sus pus  
Anılar yankılanır, içimde her biri vus  
Uçurum kenarında kalmış bir hayal gibi  
Sen gülersin uzakta, ben ağlarım gizli.

Sen sustukça ben kaybolmuş bir elçiyim  
Sessizliğin gölgesinde kırılmış bir sesim  
Kelimeler tükenir, sokaklar donup kalır  
Aşk denilen bu nehir, içimde kan gibi akar.