Edebiyat ve Kültür Platformu
Hiçlik İçinde
Ne istersem kaçtı elimden gitti
Beklediklerim olmadı zaten.
Bir umut yeşertsem,
Kurudu daha kök salamadan.
özlem duyduklarım da duman olacak
Başkasına varacak güzellikler adına ne varsa
Ben eğri kaldım aynalarda,hasret çektim
Düzelmedi suretim hiçbir baharda hep iti beni
Zenginlik demedim
Belki tek bir gün yaşamadım.
İçimdeki yoksulluğa dokunmadı bir el
İstediğim bir şey olmadı,
Paramparça bıraktı hayallerim.
Çocuk seslerine bile tahammülüm yok artık,
Sevmediğim yüzlerde geçmişin yankısı var.
Neye elimi atsam,
Bir hüsran, bir yıkım, bir boşlukla karşılar.
Bir ben kaldım kendime dert,
Bir ben kaldım kendime yük.
Hayat ne verir ki bana?
Alacağım her şey, içimde çürük.
Memnun değilim kendimden
Memnun değilim gördüklerimden
Göreceklerimden de kuşkulu yum
Kendi gölgeme bile küskünüm.
Yaşam dedikleri bu hikâyede,
Ben sadece suskunum…
Ve umutsuz bir haykırış sadece
Koskoca bir boşluk tür sadece
Dünden geleceğe taşınan
29/04/2025
mesakin
Hiçlik İçinde başlıklı yazı mesakin tarafından
19.04.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.