El Oldun Artık

Gönlünü  verince, ışıklar saçtım,

Evvelden sevgine, ne çok muhtaçtım,

Kıvrana kıvrana, derdimi açtım,

Kapımın dışında, yel oldun artık.

Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.

Oysa ben seninle, yenilmez idim,

Sevdanın tadında, yanılmaz idim,

Yerlere göklere, konulmaz idim,

Bak söndü ateşim, kül oldun artık.

Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.

Gideni acep kim, arıyor söyle,

Aşığı kim nasıl, görüyor söyle,

Pişman olsan neye, yarıyor söyle,

İçimde kuruyan, çöl oldun artık,

Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.

Zaman geçip gitti, aklar belirdi,

Sabretmek yetmedi, aklım delirdi,

Arayan elbette, gelir bulurdu,

Rotası bilinmez, yol oldun artık,

Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.

Arşa uzanırmış, sevenin ahı,

Hiç çekinme söyle, neyse günahı,

Kahrede kahrede, buldum sabahı,

Gözümden dökülen, sel oldun artık.

Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.

Ne kadar yaşarım, ben bu dert ile

Her günüm eziyet, her günüm çile,

O kadar yoruldum, varmam menzile,

Kalbimi  zorlayan, zül oldun artık.

Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.

Sevdanın zorluğu, Âdemden geçer,

O da gider gayrı, zehirin içer,

Sevdiğim gidince, kalmışım naçar,

Bahçemde kuruyan, gül oldun artık,

Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.

Âdem Efiloğlu

12 Nisan 2025

Saat.17.10