Bugün gün boyu çıkmadığın için aklımdan,
Bugüne "senin günün" diyorum.
Adın sessizce geçti içimden.
Kimse duymadı,
Ama içimdeki sesiz haykırışımdan titredim
Seninle cenneti düşündüm bir vakit,
Bir bilinmezlik çöktü üstüme.
Dünyanın en ağır hastalığı: senin adın.
Gözlerindi, gözüme yansıyan o derin ıstırap.
Kalbimde sana saklı bir oda var, biliyorum,
Kapısı dualarla örtülü.
Her gece yokluğunla uyanırım,
Seni bulamam ama yine de görürüm.
Hayalin öyle işlemiş ki kalbime,
Hiçbir yer kalmamış senden arınan
Bir pencere var içimde —
Uzun yoldan dümdüz bakan.
Ay ışığı olmuş aramızda perde.
Rüzgarın esintisi, baharın kokusu seni fısıldar,
Ama kıyıda,
Fırtınalar yaratsa da esintin nerede?
Cennetin bile sensiz bende tadı yok.
"Sevdiklerinle kavuşacaksın" dediler… Sustum.
Orada bile seni, aslanın ağzında görüyorum
Seksenine dayanırsan nasıl görürüm seni?
Hayalle gerçeği nasıl ayırırım?
Hasretinle yaşamak bir azapsa eğer,
Unutmak cehennemin diğer adıdır.
Gözümün önünden gitmesen de,
Kaf dağı’ndan fazla uzaksın bana.
“Olmasaydın yazmazdım,” demiştim ya
İçimden geçen her şiir, her beyitsin
Bir sessizlik çökerken seninle,
Sana dair ne varsa,
Bir yıldızın parıltısında,
Baharın gelişinde saklıdır.
Belki de cennet,
Dertlilerin son durağıdır…
mesakin- o4/2025
(
Cennet Kadar Uzak başlıklı yazı
Mehmet Emin sakin tarafından
23.04.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
