Edebiyat ve Kültür Platformu
Bu Can
BU CAN
Acıları tütün gibi yaprağa
Sarıp bir ateşle yaktım da gittim
Yaşlarımı döküp taşa toprağa
Kar gibi eriyip aktım da gittim
İnsan özleyerek bakıp ölür ya
Gönül bir resimde huzur bulur ya
Her şey biter bir kaç anı kalır ya
Son defa resmine baktım da gittim
Bir hikâye var ya aşk romanlarda
Saldalsız bir gemi var ummanlarda
Mecnun Kerem Tahir bu zamanlarda
Böylesi yalandan bıktım da gittim
Keder bile örttü taht sürurumu
Hiçe saydı uğrumda onurumu
Çiğneyip önümde tüm gururumu
Geride ne varsa yıkıp da gittim
Bir yüreğim vardı altından kafes
Sanki bir kara yel çektiği nefes
Içimi yakarken her makam, her ses
Yüreğime ateş döktüm de gittim
Sevgiyle doldurdum hicran küpümü
Çile yumağına dürüm ipimi
Hic kimse açmadı gönül kapımı
Boynumu sol yana büktüm de gittim
Akıllar kâr etmez gayrı deliye
Bunca yılın yükü kaldı hediye
Yüreğimi parça parça ikiye
Ortasından böldüm çektim de gittim
Aşka ölüm diye geldi pusula
Boynuma küçük bir künye asıla
Bilmem kaç hikaye döndü masala
Ardıma bakmadan çıktım da gittim
Kurşuna razıdır savaşa giden
Bir işaret geldi en son tepeden
Gönül kalesine iki cepheden
Bayrağı surlara diktim de gittim
Haruni sana af çıkmaz yasada
Çok savaş kazandın verdin masada
Son kalan kurşunu kahpe pusuda
Alnına ortadan sıktım da gittim
Harun Yıldırım
Bu Can başlıklı yazı Harun Yıldırım tarafından
27.04.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 7
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.