Hiçliğin İlahisi;
Gece, aşık bir derviş gibi sessiz,
Bir sanduka açılır Tanrı'nın terk ettiği mihrapta.
İçinde:
Bir avuç küflü kum saati tozu
Solmuş bir nilüferin gözyaşları
Ve unutulmuş son nefes...
Rüzgar, ayrılığın ayinini fısıldarken,
Derviş kanıyla yazar sunağa:
"Biz...
Hiç sevmedik.
Hiç inanmadık.
Hiç var olmadık..."
Ve Aşık Derviş,
Kutsal suya düşmüş şeytan artık,
Bir günahın çürüyen naaşı...
(
Karanlık Şiir başlıklı yazı
Mikail Dede tarafından
29.04.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
