Edebiyat ve Kültür Platformu
Meyil
Karanlık gecelerde yitirdim ruhumu
Ve gün ışığı nedir bileyen ömrümün,
Her anında aradım huzuru.
Tam da buldum derken yitirdim tüm umutları,
Tam da benim derken kaybettim tüm yarınları,
Ellerimi uzatsam tutabileceğim tüm fırsatları,
Karanlık bir anafora düşürdüm tüm bunları,
Çocuksu bir masumiyetle.
Şimdi,
Mecnun’un çölünde gezinir yüreğim,
Ferhat’ın dağında kırılmıştır bileğim,
Kerem misali alev alev yanar,
Tahir’in zindanlarında donar,
Kanber’in sürgünlerinde kanar,
En onulmaz yaralarım.
Bu yarım kalmış,
Olmamış,
Olamamış ömür seferinde,
Aldanırım,
Kanarım yine dünyanın rengarenk bahçelerine,
Allı morlu çiçeklerine
Ve insanların allı pullu sözlerine.
Zira;
Söz geçiremem gönlüme.
Kanmak isterim çünkü,
Aldanmak isterim sevginin varlığa,
Dostun ve ahbabın sözünün ağırlığa,
Güvenmek isterim onurluya ve sadığa.
Hiçbiri olmaz halbuki,
Yine doyamam enayiliğe,
Doyamam ahmaklığa.
Meyil başlıklı yazı MESUT ÇİFTCİ tarafından
12.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.