
Kırıldı
bir kere sevdamın kanatları,
Saklasan
da aşka dair tüm kanıtları,
Biliyorum
artık ben sahte yanıtları,
Yıktım
aşkına adanmış tüm anıtları.
Sevdana
giden yollar dikenli, taşlı,
Sevda
çekenlerin hep gözleri yaşlı,
Bir
vakit üzgünüm bir vakit telaşlı,
Bunun
adı sevda, bunun adı aşk mı?
Bana
kalırsa daha hiç sevmemişsin sen,
Ömrünce
kadir kıymet bilmemişsin sen,
Seni
sevene hiç değer vermemişsin sen,
Gerçek
aşkı, sevdayı görmemişsin sen.
Veremem
artık sana aşkı sevdayı,
Elbette
hak ediyorsun acı vedayı,
Uğruna
boğulduğum koca deryayı,
Unuturum
adını, unuturum dünyayı.
Ne
bir hatır kalır ne bir iz senden,
Silinir
hayalin elbet en derinimden,
Bir
zaman uğruna geçtim kendimden,
Şimdi
dönüp baktım, eser yok senden.
Yüreğim
susmayı öğrendi artık,
Her
sözün bir yara her sözün sıyrık,
Sana
dair tüm baharları dışarı attık
İçimde
kışların hükmü var artık.
Seninle
yazılmış ne varsa sildim,
Kalbimi
aklıma bir düşman bildim,
Bir
zaman ağladım bir zaman güldüm,
Sanma
sana köleydim, sanma ki kuldum.
Ne
beklerim seni ne arar gözlerim,
Küllerim
savrulur, diner özlemim.
Bir
yalan uğruna harcanan ömrüm,
Gün
gelir hesap sorar acı sözlerim.
Mesut
ÇİFTCİ
Yazarın
Önceki Yazısı