Sana Suizandan Bir Şey Söyleyim

Sana suizandan, bir şey söyleyim,

Köprüden çok sular, aktı sevdiğim.

Ölüm ne ki derdin, mahşere değin,

Güneşin kavurdu, yaktı sevdiğim.

Biraz daha öldüm, her geçen günde,

Yerimi bilmemek, olsun gayende,

Çok şükür gene de, senin sayende,

Adımız deliye, çıktı sevdiğim.

Bir hastalık çıktı, adı korona,

Herkese bulaştı, evde durana,

Bir şey diyemedim, seni sorana,

Son sözü ağzıma, tıktı sevdiğim.

Şikayetim  yoktur, sensiz kaderden,

Zararım şöyle ki, kârım ederden,

Seyrettim yolunu, hasır sedirden,

Bir camın önünden, baktı sevdiğim,

En sevdiğin, çiçekleri, kokladım,

Kimini kurutup, döşte sakladım,

Her gece kapını, geldim yokladım,

Senden bir emare, yoktu sevdiğim.

Şu aklım hep sende, döner virdimde,

Şerrin ide gördüm, hayra erdim de,

Halimi sorsaydın, şükür derdimde,

Bu can beklemekten, bıktı sevdiğim.

Pişmanlık içimden, tek eman geçti,

Yokluğun zor idi, çok yaman geçti,

Bilmem ki üstünden, çok zaman geçti,

Saklanan saçların, koktu sevdiğim.

Hicranla başladık, önce talime,

Mehil ettim senin, gibi zalime,

İnsandı gülenler, beşer halime,

Ağlayan gülenden, çoktu sevdiğim.

Benimki de iş mi, umut bağlamak?

Yanmayan ateşe, odun doğramak?

Hep benim bahtıma, düştü ağlamak,

Gözyaşım bendini ,yıktı sevdiğim.

Hayalde aradım, gerçekte mana,

Yakıyor insanı, değince cana,

Belki de bu sevda, kahıroğlana,

Sonuna kadarda, haktı sevdiğim,

Belki de hiç hakkı, yoktu sevdiğim.