Büyük Şehirde Yaşam

BÜYÜK ŞEHİRDE YAŞAM

Kalabalık bir şehir curcuna tavan yapmış

Kimse kimseyi bilmez kimse kimseye gülmez

Güven denilen olgu uzaydan gelmiş sanki

Herkes kendine mahsus masa ve koltuk kapmış

Dost gibi görünenler dostun halini bilmez

Kış baharı zapt etmiş, bahar yazı ıslatır

Şakırdıyor camların kristal mahmuzları

Ağustosta donuyor atların yeleleri

Herkes görev başında ne sevgi var ne hatır

Bir anlam taşımıyor şairin rumuzları

İnsanlar çoğaldıkça dünyaları daraldı

Çekirdek ailedir çemberlerin merkezi

Kazanma hırsı zehir zemberek eyler dili

İtimadın yerini ıslak imza yer aldı

Yarının endişesi sarıvermiş herkesi

AVM.ler katili olmuş süpermarketin

Süpermarket önceden öldürmüş bakkalları

Paranın hükmü geçer burda ki kurumlarda

İnsanlar hasretini çeker peynirin etin

Hayatı lüks yaşıyor bu şehrin çakalları

Köyde horoz müjdeler ağaran sabahları

Şehirde tıka basa banliyö trenleri

Gökyüzünde aranan dağıtır nasipleri

Kiminin gülen yüzü kimininse ahları

Sokaklar sahiplenir tüm terk edilenleri

İşten dönen işçiler yorgunluk uykusunda

İçgüdü, ineceği durakta uyandırır

Metrolar, metrobüsler, minibüs tıklım tıklım

Ulaşım zorluğunun çilesi var usunda

Rızkın ardına düşmek her derde dayandırır

“Vatan, millet, Sakarya” kimse umursamıyor

Bilime ters düşmeler bir nahoşluk yaratır

Sanki bütün bayramlar tatil yapmak için var

Milli ve dini duygu kimseyi kapsamıyor

Dine itimatsızlık ruhta boşluk yaratır

İnsanın ölüm şekli gölgesinin başında

Beden zamana tutsak, kanlı aktığında ter

Bilinmez ki güneşin tepeye çıkış vakti

Kimine yıllar sonra kimine genç yaşında

Gölge başı ayağa değimce ömür biter

14.05.2025/Samsun

İbrahim COŞAR