Edebiyat ve Kültür Platformu
Yorgun Ceylan
Karanlıklarda bile beklerken yolunu
Biliyorum zamana yenilmiş ,yine yok.
Kiminle nerdedir şimdi?
Eğlencede mi?
Yoksa uzun bir sohbette mi?
Kayıp yıllarda mı?
Şaşkınım.
Ne yapsam bu hasret dinmiyor,
Ne desem çare değil.
Bir baykuş yuva yapmış içime,
Gitmiyor,
Beynimi sıfırlasam bile
Sızısı silinmiyor.
Biliyorum terazinin hangi kefesi ağır basar.
Unutulmuyor ama
Geçse de asırlar…
Renkleri aynı kalan çiçekler gibi,
Birbirinden ayrılsa da
Özdeş kalıyor hatıralar.
Ben,
Sağanak bir yağmura tutuldum
Oldum sırılsıklam…
Gözlerimi kapattım,
Düşledim yeniden,
Bir sağa kıvrıldım,
Bir sola…
Hüzün yağmurları döküldü içime,
Sağnak halinde
Sessizce,
Her yana.
Artık biliyorum:
Bu karanlık yerde
Güneş doğmuyor.
Yüreğimde bir sızı değil,
Yerine Kan akıyor...
Sızlar durur, dinmez acı.
Boş bir yolu bekliyorum,
Beyhude...
Bazen
Köşede, kıyıda bir yüz belki
Gözükür diye bakıyorum.
Bir selam,
Bir hatır sorma…
Belki sevincime dokunur,
Belki yarama
Gözyaşlarım aktı,
Birden sel oldu.
Şelale gibi coştu,
Birer göl oldu içimde.
Hasretinle
Yazım soldu,
Baharım da...
Çölde
Ayakları yorgun bir ceylan oldum.
Suskun,
Yitik…
İçimde yankılanan bir boşlukla kaldım.
Nerdesin
mesakin-02/07/2025
Yorgun Ceylan başlıklı yazı mesakin tarafından
02.07.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.